Η ΙΣΧΥΡΗ ΕΝΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΑΖΕΙ ΤΕΛΟΣ ΤΟ ΧΑΦΙΕΔΟΤΣΟΥΡΜΟ

«Όσοι αδιαφορούν για τα κοινά είναι καταδικασμένοι να εξουσιάζονται πάντα από ανθρώπους πολύ κατώτερούς τους», έλεγε ο Πλάτων, γι αυτό η εμπλοκή νέων ανθρώπων στην αυτοδιοίκηση είναι ευεργετική.

Αυτή η παράταξη, αυτή η δημοτική αρχή έχει σπάνιους και καταξιωμένους επιστήμονες και ανθρώπους. Νέοι και παλιοί δημοτικοί σύμβουλοι απολαύστε μαζί τους το ταξίδι της γνώσης, της ευπρέπειας, της  προσφοράς και επιτέλους οι νυφίτσες μάθετε να βουτάτε τη γλώσσα στο μυαλό πριν παραστήστε τα λιοντάρια.

Το σημερινό μου άρθρο έχει εντελώς σατυρική διάθεση και είναι η απάντηση μου προς τις Θεοφοβούμενες και τις Ευλογημένες που ενοχλήθηκαν και εθίγησαν από το δημοσίευμα μου με τίτλο: Δημοτικός σύμβουλος δεν σημαίνει πρεστίζ και κονόμα, αλλά αγάπη και προσφορά για την πόλη σου.

 

Προφανώς λοιπόν κάτι δεν έκανα καλά. Η ουσία είναι δύο. Από την μια πίκρανα κάποιους  νέους δημοτικούς συμβούλους όταν είπα ότι θα μείνουν με τα ταγεράκια στις μοδίστρες και τα κοστούμια στον ράφτη, κι από την άλλη προφανώς έθιξα την αξιοπρέπεια κάποιων παλιών δημοτικών συμβούλων επισημαίνοντας ότι η καρέκλα και τα φράγκα δεν είναι πανάκεια κι ότι πρέπει να αποχωρούν αδιαμαρτύρητα για να τους διαδεχτούν κάποιοι άλλοι, χωρίς να εκφράζουν την δυσαρέσκεια τους και να λένε εμένα γιατί να με αλλάξει εγώ δούλεψα, έκανα, έδειξα, άλλωστε αυτό είναι αυτονόητο και υποχρέωση τους, πόσο μάλιστα όταν γι αυτό που κάνουν  πληρώνονται.

Προφανώς δεν το έκανα καλά κι αυτό γιατί στέρησα  τον ενθουσιασμό στους νέους εκλεγμένους καθώς κι από τις μαμάδες και τους μπαμπάδες τους που αισθάνθηκαν την ανάγκη να εκφράσουν αριστερά και δεξιά τις αξιώσεις τους για την αποκατάσταση των τέκνων τους. Και  δεν το έκανα  καλά γιατί μπήκα στα ρουθούνια όλων αυτών που βλέπουν την αυτοδιοίκηση ως μια επικερδή επιχείρηση που μπορεί να αυξήσουν τα έσοδα τους και προφανώς όταν σκαλίζεις τέτοιες υποθέσεις δεν μπορείς να τους γίνεσαι αρεστός. Η ουσία είναι δύο. Σαφέστατα δεν το έκανα καλά γιατί και στις δυο περιπτώσεις η πραγματικότητα είναι ότι η σημερινή έννοια του δημοτικού σύμβουλου είναι η περίοπτη έμμισθη θέση, όλες οι άλλες είναι αγγαρεία και δίχως κέρδος κέρατα που λέει κι ο λαός και προφανώς δεν το έκανα καλά γιατί τους τσίγκλησα  την αξιοπρέπεια όταν τους υπενθύμισα  την υπόσχεση που έδωσαν ζητώντας την ψήφο του Γλυφαδιώτη για την επόμενη μέρα.

 

Σαφέστατα δεν το έκανα καλά γιατί κάποια πράγματα δεν έχουν αξία να λέγονται όταν πια η αυτοδιοίκηση έχει κατακλυστεί από επώνυμους κι ανώνυμους ρεμπεσκέδες που θέλουν να προσφέρουν αλλά για να προσφέρουν θα πρέπει να φάνε, να τους ταΐσουμε να μην μείνουν νηστικοί, γιατί όπως λέει και η παροιμία νηστικό αρκούδι δεν χορεύει. Σαφέστατα άνοιξα πληγές, δεν μπορείς να γίνεσαι αρεστός όταν του αλλουνού του γ@μάς το «φιλότιμο» και του λες κοίτα, δημοτικός σύμβουλος δεν είναι επάγγελμα. Δημοτικός σύμβουλος δεν σημαίνει πρεστίζ, φρου φρου, αρώματα και φράγκα, αλλά αγάπη και προσφορά για την πόλη που ζεις μεγαλώνεις εσύ τα παιδιά και τα εγγόνια σου, γιατί κι αυτοί τι νομίζετε, για ένα φιλότιμο ζουν για μια αξιοπρέπεια.

Αυτά δεν πρέπει να λέγονται είναι αυτονόητα δεν μπορείς να υποδεικνύεις στον καθένα πως θα διαχειριστεί την ενασχόληση του με τα κοινά, δεν μπορείς να τους ξεμπροστιάζεις, να βγάζεις προς τα έξω τη βρωμιά και τα εσώψυχα τους. Δεν μπορείς να λες και να μαθαίνει κι ο κόσμος ότι όσοι δεν θα πάρουν (όποτε γίνουν οι αλλαγές)  έμμισθη θέση αλλά κι όλοι οι απερχόμενοι αντιδήμαρχοι και πρόεδροι οργανισμών θα βρίζουν  τον δήμαρχο. Μπορεί να τον αγαπούν, μπορεί να πίνουν νερό στ’ όνομα του αλλά όταν πρόκειται για την κονόμα εδώ το πράγμα αλλάζει, σοβαρεύει, άλλωστε έχουμε πλείστα παραδείγματα αχαριστίας και αγνωμοσύνης, αρκεί μόνο να σκεφτούμε ότι και στον Χριστό πολλοί πίστεψαν, πολλοί τον αγάπησαν, πολλοί τον μνημόνευσαν ότι δεν θα τον προδώσουν αλλά στο τέλος τον σταύρωσαν. Αυτά όμως δεν είναι ανάγκη να λέγονται, τα πνίγουμε για να μην τους στραπατσάρουμε την εικόνα, να μην τους χαλάσουμε το τσιτάκι, τη μόστρα, το παραμύθι, λες και οι κόσμος πιπιλάει το δάχτυλο.  Αλλά όλα αυτά μέχρις εδώ.

Για να σοβαρευτούμε.

Οι δημοτικοί σύμβουλοι είναι καιρός επιτέλους να σοβαρευτούν. Κανείς σώφρων δεν περιμένει να καταξιωθεί από τον τίτλο του δημοτικού συμβούλου, μάλιστα πολλοί καταξιωμένοι άνθρωποι αποστρέφονται και αποφεύγουν την ενασχόληση τους με τα κοινά γιατί δεν επιθυμούν να εμπλακούν και να τους κολλήσουν την ρετσινιά ότι πάνε για να κονομήσουν. Στην παράταξη, στην δημοτική αρχή υπάρχουν καταξιωμένοι επιστήμονες, επιχειρηματίες, ανώτεροι και ανώτατοι υπάλληλοι, διευθυντές σχολείων και επιχειρήσεων, απλοί υπάλληλοι, απλοί στρατιώτες που επιθυμούν να δουλέψουν στο πλευρό του Γιώργου Παπανικολάου για την συνέχεια των έργων, την καλυτέρευση της καθημερινότητας, της ποιότητας ζωής, της καλύτερης εικόνας την πόλης, χωρίς καν να υπολογίζουν στην αμοιβή  του αντιδημάρχου, του προέδρου, αλλά ως ένας ζωντανός οργανισμός που είναι η παράταξη, η δημοτική αρχή, έχει τις παθογένειες της και συντηρεί στις τάξεις της κάποια μικρά ανθρωπάκια αυτούς που λέμε πανηγυρτζήδες που ψάχνουν για καμιά αρπαχτή. Βλέπετε αυτούς γουστάρει ο λαός, σ’ αυτούς εμπιστεύεται την τύχη του για να τον αντιπροσωπεύσει, δεν τους έφερε ο Παπανικολάου από το σπίτι του, άλλωστε η κοινωνία δεν είναι ακόμη έτοιμη να θέλει να δεχθεί αλήθειες και δεν είναι έτοιμη να αλλάξει κάτι, σχετικά όμως με αυτό,  οφείλω να πω ότι για πρώτη φορά οι Γλυφαδιώτες απεγκλωβίστηκαν από την υπνώττουσα συνείδηση και την πνευματική υποθερμία όσον αφορά την ανωριμότητα στην ψήφο τους και έστειλαν απανταχού ένα ξεκάθαρο μήνυμα με πολλούς αποδέκτες που αν το διαβάσουν σωστά θα καταλάβουν ότι η Γλυφάδα εμπιστεύεται για δεύτερη συνεχόμενη φορά τον Γιώργο Παπανικολάου με ότι αυτό συνεπάγεται.

Ερμηνεύοντας λοιπόν το μήνυμα, αυτή η δημοτική αρχή δεν κινδυνεύει από τίποτε και μάλιστα με το ιστορικό και ανεπανάληπτο 79/1% είναι για πρώτη φορά τόσο ισχυρή που ο μόνος ρυθμιστής είναι ο επανεκλεγείς τιμονιέρης δήμαρχος Γιώργος Παπανικο λάου. Ένας πραγματικός ηγέτης δουλευταράς, ευφυής, σκληρός, οξυδερκής με ανεπτυγμένη όσφρηση που οσμίζεται τους πάντες και ξέρει ποιον μπορεί να εμπιστευτεί και σε ποιους μπορεί να ελπίζει. Ένας δήμαρχος με ηγετική φυσιογνωμία που έχει ανεπτυγμένη διορατικότητα και ξέρει να διαβάζει τι σκέπτεται ο συνομιλητής του, όπως  επίσης ξέρει και όλους όσους τον βρίζουν και τους αντιμετωπίζει με χαμόγελο, στοργή και προδέρμ. Προφανώς καταλάβατε το γιατί; Γιατί η εντολή του Γλυφαδιώτικου λαού δεν τους αφήνει περιθώρια για τζιριτζαντζουλες, αμφισβητήσεις και υποχθόνιες σκέψεις για αμαρτωλές πράξεις. Οι Γλυφαδιώτες εκτίμησαν, πίστεψαν και έδωσαν στον αναμορφωτή δήμαρχο Γιώργο Παπανικολάου την ευκαιρία να διοικήσει ξεσκαρτάροντας την ήρα από το στάρι κι αυτό, αναίμακτα χωρίς να ανοίξει μύτη.

Έτσι, νέοι και παλαιότεροι δημοτικοί σύμβουλοι δεν έχουν επιλογές παρά μόνο να το σεβαστούν, σεβόμενοι έτσι τον εαυτό τους.  Ευελπιστώ ότι αυτή τη φορά η έννοια του δημοτικού σύμβουλου στην Γλυφάδα θα αποκτήσει οντότητα και θα έχει πρωταρχικό στόχο την βοήθεια της  κοινωνίας που σε περιβάλλει. Και επειδή διαβάζοντας όλα αυτά κάποιοι θα πουν ότι άρχισαν τα όργανα, εμείς θα πούμε ότι λάθος εκτίμηση κάνουν. Απλά επισημαίνουμε ότι η ίντριγκα και η μηχανορραφία όπλο πολλών δημοτικών συμβούλων έφθασε στο τέλος της. Διαβάστε προσεκτικά το μήνυμα που έστειλαν οι Γλυφαδιώτες με το 79/1% και θα καταλάβετε ότι έβαλαν τον κάθε κατεργάρη στον πάγκο του. Ηθελημένα λοιπόν για μια ακόμη φορά θα πω ότι όσοι εθίγησαν, ενοχλήθηκαν πειράχτηκαν,  καλό θα είναι να καταλάβουν ότι το πάρτι τέλειωσε.

Σιδερένιοι λοιπόν καλά μυαλά, το κεφάλι κάτω και δουλειά!

 

αφήστε ένα σχόλιο


τέσσερα × 8 =