ΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΡΙΣΜΟΣ, Η ΠΟΥΣΤΙΑ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ?

Ο ψεκασμένος γραφικός εισαγγελέας  της Γλυφάδας τακίμι  με τον τοπικό ανισορροποσυριζαίο σύντροφο του, το μόνο που κατορθώνουν είναι να γίνονται αντικείμενα χλεύης και σαρκασμού. Και την στιγμή που οι ειδικοί πασχίζουν ακόμα να απαντήσουν στο ερώτημα αν «Γεννιέται ή γίνεται κανείς ομοφυλόφιλος;» και στο μόνο που καταλήγουν είναι ότι μόνον το είδος του ευτελούς αξίας πούστη (στην ψυχή)  με την ψυχοπαθητική διαταραχή είναι αυτό που παρουσιάζεται περισσότερο επιζήμιο στην σημερινή κοινωνία, ο άλλοτε γνωστός κατήγορος και πρόσφατα μεταλαχθείς σε συνήγορο υπεράσπισης γνωστού εκδότη δημοσιοποίησε για την προσωπική του προβολή ένα οικογενειακό θέμα που αφορούσε τα παιδιά γνωστού τοπικού εκδότη (τον ονομάτισε) που οι περισσότεροι εξ ημών σεβόμενοι τις δύσκολες στιγμές της οικογένειας ανθρώπινα και μόνο, ούτε καν αναφερθήκαμε στο θέμα.

Ο άλλοτε κατήγορος, σήμερα συνήγορος υπεράσπισης του εκδότη, έχοντας χάσει κάθε ίχνος ντροπής προσπάθησε να μας παρουσιάσει την ανθρώπινη μεριά της υπόθεσης παραδίδοντας μας μαθήματα ανθρωπιάς, σκοτώνοντας έτσι για μια ακόμη φορά κάθε ίχνος ηθικής νοημοσύνης και ανθρώπινης αξιοπρέπειας, την στιγμή που ο ίδιος έχει πολλές φορές διασύρει, κατασυκοφαντήσει με τα ανυπόστατα δημοσιεύματα του και έχει κάνει πολλές οικογένειες και παιδιά να κλάψουν από τον εξευτελισμό της λάσπης που έχουν υποστεί.

Προσωπικά δεν θα ασχολιόμουν καθόλου με το θέμα διότι δεν με αφορά όμως το κάνω γιατί ένα από τα θύματα του γνωστού εμμονικού εισαγγελέα  ήμουν και εγώ. Βλέποντας αυτήν την υποκριτική ευαισθησία του θα ήθελα να τον ρωτήσω  κατά πόσο  ο ίδιος  σαν γονιός, πατέρας που είναι, σκέφθηκε τα παιδιά του εν λόγω εκδότη όταν πριν λίγο καιρό μετά από πλήθος μηνύσεων, καυχώμενος τον διαπόμπευε με τα γνωστά βραχιολάκια, με το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμισης καμαρώνοντας για την πράξη του?  Θα ήθελα να τον ρωτήσω κατά πόσο ο ίδιος σαν πατέρας  που είναι  σκέφθηκε τα δικά μου παιδιά όταν με αποκάλεσε σωματέμπορα και παιδεραστή?  Ο ίδιος αυτός ο ξεδιάντροπος κατά κόσμων ενεργός δημότης – εισαγγελέας – συνήγορος – δικαστής, σκέφτηκε ποτέ πως αισθάνθηκε η οικογένεια του δημάρχου όταν αυτός και η Φιλιππινέζα του τον έβγαλαν σε γυμνή περιβολή?

Αν αυτός λέγεται και είναι αντρισμός τότε η πουστιά ποια είναι?  Μπορεί ένα τέτοιο μικρό ανθρωπάκι να λέγεται πατέρας και να έχει ευαισθησίες για τα παιδιά του κόσμου?  Ποιος δεν ξέρει στην τοπική κοινωνία τον εμμονικό μηνυσάκια που ακόμη μόνον το καμπαναριό της εκκλησιάς δεν έχει μηνύσει που κι αυτό τον ενοχλεί? Κάποιοι κατ’ αυτόν τον ευυπόληπτο πολίτη  κλέβουν για να ζήσουν, ενώ αυτοί που δεν κλέβουν αλλά έχουν την ευκαιρία να εργάζονται είναι υπό διωγμό με τα ανυπόστατα ψέματα και συκοφαντίες του ότι αμείβονται δήθεν με 180.000€ ετησίως, για να προκαλέσει έτσι την κοινή γνώμη (μετά θα το αλλάξει, θα πει ότι έκανε λάθος και θα το κάνει 18.000€). Αυτός ο ευυπόληπτος κύριος πως και γιατί διαστρεβλώνει ακόμα και την επίσημη ανακοίνωση της αστυνομίας  με ημερομηνία την 30.12.2015? Τι συμφέροντα εξυπηρετεί? Πιστεύει άραγε κανείς ότι με την δημοσίευση του ονόματος του εκδότη και την συνέχεια που δίνει (για λόγους προσωπικής του προβολής), συμπαραστέκεται με αυτόν τον τρόπο στις δύσκολες στιγμές που περνά η οικογένεια περισσότερο,  η την διασύρει?

Με την δικαιολογία πως έχει το δικαίωμα ως πολίτης να κρίνει, δήθεν για να βελτιώσει την κοινωνία, επικρίνει και συκοφαντεί όποιον βλέπει να μην ενδίδει στις απαιτήσεις του,  ή όποιον βλέπει ότι αδιαφορεί γιατί δεν θέλει να ξεπέσει στο δικό του επίπεδο,  με σκοπό να ξεχωρίσει. Με ποια λογική αυτός ο ευυπόληπτος κύριος με τις δήθεν ευαισθησίες του μας παραδίδει μαθήματα ήθους και ανθρωπιάς όταν για να καλύψει την δική του αδυναμία (έχει την ψύχωση να προβάλετε για εισαγγελέας) έχει κατά ταλαιπωρήσει τον μισό πληθυσμό της Γλυφάδας?

Στον δακρύβρεχτο «ΜΥΘΟ»  του ενεργού καλού δημότη που μάχεται ενάντια σε κάθε σκοτεινή δύναμη πρέπει κάποτε να μπει ένα τέλος. Αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε πολίτη η κριτική σκέψη, ο προβληματισμός ακόμα και η αμφισβήτηση κάποιων καταστάσεων, όμως είναι κάτι εντελώς διαφορετικό  η εμμονή στη σπίλωση, στο ξεβράκωμα, την συκοφαντία και την λάσπη  από τους διαφωτιστές της σκουπιδοβιομηχανίας, όταν δεν ενδώσεις στις απαιτήσεις τους,  η ακόμα περισσότερο όταν τολμήσεις να τους αγγίξεις.

Τότε αυτοί οι “ευαίσθητοι” πατεράδες δεν σκέφτονται πόσο κακό κάνουν στα παιδιά των άλλων?

Τα συμπεράσματα δικά σας.

ΥΓ

Όσοι ενθαρρύνετε με τα παλαμάκια σας τέτοιες ακραίες συμπεριφορές σπίλωσης και διαπόμπευσης, καλό θα ήταν να το ξανασκεφτείτε.

αφήστε ένα σχόλιο


οκτώ × 6 =